‘Ik groeide op tussen de potten en de pannen’

De studententijd

Ton van der Kolk is eigenaar van het Kookpunt in Rotterdam. Het walhalla voor (amateur)koks. Niet alleen in Rotterdam, maar van heinde en verre brengen mensen een bezoekje aan de 1.200 m2 grote winkel in Noord.

Afbeelding: 

 

Naam Ton van der Kolk
Studie bedrijfseconomie, afgestudeerd in 1987
Nu eigenaar Kookpunt Rotterdam

‘Klanten helpen blijft toch het leukste’

 

 

Ton werkte naast zijn studie drieënhalve dag, als student-assistent en in de winkel van zijn ouders.

 

Ton van der Kolk nam in 1990 het Kookpunt over, de zaak die zijn ouders hadden opgericht. Inmiddels telt het Kookpunt 3.000 m2 en zijn er deelnemingen in verschillende kookwinkels in Antwerpen, Keulen, Maastricht en Den Haag.

Het Kookpunt is een begrip in Rotterdam en wijde omstreken. Met een brede glimlach ontvangt Ton ons in zijn immense pand aan het Noordplein. Hij denkt met veel plezier terug aan zijn studietijd. Een rijke tijd vindt hij zelf. ‘Ik had veel vrienden, woonde samen met mijn grote liefde en had leuk werk. Dat kenmerkt eigenlijk wel mijn studietijd, werken en studeren. Ik was een behoorlijke plichtsgetrouwe student. Geloof niet dat ik veel colleges gemist heb. Tijd voor verenigingen had ik niet. Naast mijn studie werkte ik drieënhalve dag, als student-assistent en in het Kookpunt, toen nog eigendom van mijn ouders. Doorzakken en uitslapen was niet echt een optie.’

Hoe het begon

‘Toen mijn ouders de zaak begonnen, telde die slechts 12 m2 en woonden we met het gezin op 25 m2. Mijn ouders werkten dag en nacht; ik groeide letterlijk op tussen de potten en de pannen en speelde met LEGO op de toonbank. Op mijn 12e verkocht ik mijn eerste braadpan.’ 

Het was overigens niet vanzelfsprekend dat Ton de zaak van zijn ouders zou overnemen. ‘Ik werd vooral aangemoedigd om door te leren’, herinnert Ton zich. ‘Het waren de jaren ’70, en er was crisis. Mijn vader had geen plek voor mij in de zaak. Dus liep ik stage bij V&D en deed na mijn havo het vwo. En daarna ging ik studeren aan de Erasmus Universiteit. Ik had moeite met het theoretische karakter van de studie en snakte naar praktische kennis en vaardigheden. Ik was vooral geïnteresseerd in reclame, verkoop en klantcontacten. Die vaardigheden zijn tegenwoordig misschien wel onderdeel van de studie maar toen niet. Ik vond leren lastig; achteraf bleek ik dyslectisch te zijn. Daar was toen weinig over bekend. 

Het klinkt misschien gek, maar door mijn studie ben ik risicomijdend geworden. Ik dacht voortdurend na over de consequenties en risico’s. Aan de andere kant leerde ik ook globaler denken, macro-economisch. De studie heeft zeker voor diepgang in mijn ondernemersstijl gezorgd. Je zou kunnen zeggen dat de studie mij heeft geholpen om kwaliteiten die latent aan­wezig waren naar boven te halen.

Ik herinner me, dat we op de uni Java-programmeertaal moesten leren. Het trok me totaal niet. Ik ben meer een uitvoerder en de handel heeft mij altijd getrokken. Onlangs hebben we onze activiteiten uitgebreid met een eigen Kookpunt import groothandel in een bedrijfspand in de Spaanse polder. Hier zijn ook onze online activiteiten ondergebracht. 

Marketing

Als student-assistent solliciteerde ik bij de hoogleraar Jan Bunt. Ik was zo enthousiast maar kreeg het baantje niet. Ik wilde te graag volgens hem. In 1992 wonnen we met het Kookpunt de Rotterdamse Ondernemersprijs. Van Jan Bunt kreeg ik dat jaar de Marketing Jaarprijs. Hij vroeg mij om een college over marketingmissers te geven. Die heb ik genoeg gemaakt. Jaren geleden hadden we speciaal voor kinderen een Hans en Grietje-huis laten maken met alles erop en eraan. Tot onze verbazing ging geen kind er mee spelen. Bleek dat ze het doodeng vonden. Hadden we niet zo goed ingeschat.

Tegenwoordig is corporate social responsibility de magic word, maar voor ons hoort dat van oudsher al bij ons bedrijf. We zamelen pannen in voor de voedselbank, verstrekken geen tasjes maar zetten de spullen even voor de klant in de auto en we scheiden de materialen. De 60 medewerkers vormen een grote familie. Het voor elkaar zorgen is voor Van der Kolk de gewoonste zaak van de wereld.

Het Kookpunt is een familiebedrijf maar ik ga het stokje vermoedelijk niet overdragen aan mijn kinderen. Ze hebben alle drie hun eigen weg gekozen. Voor het voortbestaan van het Kookpunt hebben we twee startup participanten aangetrokken. Het bedrijf is bij hen op den duur in goede handen. Ik blijf zolang ik kan bij de zaak betrokken.’ Na afloop van het interview adviseert Van der Kolk de fotograaf over grillpannen. Dat blijft toch het leukste, klanten helpen!

TEKST Carien van der Wal
FOTO Sanne van der Most

Alumnus Ton van der Kolk