‘Ik heb een onbeheersbare drang tot creëren’

Erasmus & you

‘De wens om je te bewijzen en verschil te maken in de wereld kan overal vandaan komen. Ik kwam erachter dat ik vooral mijzelf iets te bewijzen had,’ zegt ondernemer Ali Keles. ‘Ik hoorde op mijn tiende voor het eerst het woord ‘zakenman’, en dat bleef maar rondzingen.’

Afbeelding: 

NAAM: Ali Keles
LEEFTIJD: 34
STUDIE: Rechten
CARRIERE: Ondernemer

 

‘De enige rebellie uit mijn tiener­jaren was stoppen met pianoles. Ik kom uit een gebroken gezin en mijn moeder stond er praktisch alleen voor. Daarom wilde ik mij niet tegen haar afzetten. Zij heeft zo veel voor mij gedaan,’ zegt Keles, aan de lange tafel in zijn kantoor aan de Schie. De kamer ademt de sfeer van een galerie. Hij omringt zich graag met werk van moderne kunstenaars, ook als die nog in opkomst zijn. Keles wijst op een werk van Alexander Kaletski, die als Russische vluchteling met lege handen in New York aankwam en lege dozen verzamelde om die als canvas te laten dienen. ‘Kaletski is een rolmodel voor velen, omdat hij laat zien hoe je je kunt ontworstelen aan de ellende die je als vluchteling ten deel valt.’ 

Altijd bezig
Kunst vormt steeds meer een rode draad in het leven van Keles. ‘Ik volg een collegereeks moderne kunst aan de Vrije Academie en hoop in de toekomst als student kunst­geschiedenis opnieuw in de collegebanken te zitten.’ Hij was een actieve student. ‘Daarom duurde het ook zo lang voordat ik afstudeerde,’ lacht hij. ‘Ik werkte in de Rechts­winkel, het Justitieel Klachten Buro, was coördinator en bestuurslid voor Stichting Student Forum for European Affairs en begon tijdens mijn studie mijn eerste start-ups, al noemden we dat toen nog niet zo.’ Later was hij ook raadslid voor GroenLinks.

Mondzorg, ook in achterstandswijken
In alles wat Ali Keles doet, staat het humanisme centraal. Filosofie was niet voor niets zijn lievelingsvak op het gymnasium; hij past het ook toe in zijn ondernemerschap. Zo tekende hij vorig jaar het Charter Diversiteit van de SER. ‘Er werken mensen met achttien verschillende nationaliteiten bij ons, waarvan 53 procent vrouw en 47 procent man.’ Ondernemer worden mocht dan tijdens zijn studietijd niet bon ton zijn, het zat er al vroeg in. ‘Op mijn tiende hoorde ik voor het eerst het woord ‘zakenman’, en dat bleef maar rondzingen in mijn hoofd. Ik heb die onbeheersbare drang tot creëren. Of het nu een filmfestival is, zoals het Rode Tulp festival, dat Turkse arthouse cinema een platform gaf in Nederland, een tijdschrift (Pandora, red.), of vastgoed­projecten. Ik wil iets neerzetten, het liefst met anderen samen.’ Vanuit zijn boutique private equity house zette Keles ook Tandheelkunde Groep Nederland op met zakenpartner Dr. Go. Een groep die in Nederland praktijken opent, ook in achterstandswijken. ‘Mondzorg in de volle breedte. Met alle disciplines in huis.’

Werknemers uit de buurt
‘Ik trek graag medewerkers aan die afkomstig zijn uit de wijken zelf. En dan kan het gebeuren dat je als patiënt aan de balie komt en als werknemer de deur uitgaat.’ Dat gebeurde met een jonge vrouw die op dat moment zonder baan zat. Keles stimuleerde haar tot het volgen van een opleiding tot tandartsassistent. Het resultaat: baan als praktijkcoördinator. ‘Inmiddels zie ik mijzelf meer als enabler dan zakenman. Een goed uitgangspunt voor dienend leiderschap.’

TEKST: Carien van der Wal
FOTO: Charlie De Keersmaecker

 

Ali Keles