‘Ik was altijd al heel fanatiek’

Daarom Rotterdam

We ontmoeten haar in het stadion van Excelsior. Lizzy van der Helm blijkt een opgewekte verschijning, klein van stuk en een spraakwaterval. De wind waait in haar rug, vertelt ze als ze zich in haar scheidsrechtertenue heeft verkleed, gewapend met roze fluit. 

Afbeelding: 

NAAM: Lizzy van der Helm
LEEFTIJD: 28
STUDIE: Bedrijfskunde (RSM)
CARRIERE: Scheidsrechter UEFA en lerares economie & wiskunde

 

Vier jaar geleden pakte Lizzy die op bij voetbalvereniging BSC’68 in Benthuizen, waar ze als verdedigende middenvelder speelde in een vriendinnenelftal. ‘Als aanvoerder had ik altijd commentaar op de scheidsrechter. Die floten wedstrijden dood, vond ik, of zorgden dat je nét dat voordeel miste waar je lang op had gewacht. ‘Dan ga jij toch fluiten’, zei iemand tegen me. Daar had ik nooit over nagedacht, maar wie A zegt moet B zeggen.’ In 2014 begon bij de KNVB met de scheidsrechteropleiding. Een jaar later was ze bondsscheidsrechter en inmiddels staat ze op de UEFA-lijst.

Perfecte wedstrijd
‘Ik ben altijd heel fanatiek; ik wil winnen en alsmaar beter worden.’ Dat had Lizzy als speler al, vertelt ze. ‘Maar ik erkende ook mijn beperkingen. Ik was niet technisch bekwaam, als ik de bal had, moest ik niet proberen drie man voorbij te spelen. In de huidige maatschappij overschatten mensen zichzelf. Maar je hoeft niet alles te kunnen; specialiseer je.’ Voor scheidsrechteren had ze wél talent. Lizzy: ‘Het gaat zo hard! Wanneer komt de eerste tegenslag, vraag ik me weleens af. Naarmate de wedstrijden belangrijker worden, komt er steeds meer bij kijken én de concurrentie wordt almaar sterker. Elke week wil ik de perfecte wedstrijd fluiten en elke week lukt het niet – dat is misschien maar goed ook, want dat maakt dat ik blijft streven en open sta voor feedback.’

‘In de huidige maatschappij overschatten mensen zichzelf. Je hoeft niet alles te kunnen; specialiseer je’

Van een mug een olifant
Een wedstrijd begint voor Lizzy al uren van tevoren. ‘In de auto luister ik naar muziek met sterke, motiverende lyrics voor de juiste focus – Confident van Demi Lovato en Legendary van Welshly Arms staan standaard in mijn playlist. Eenmaal binnen klets ik wat met het team maar daarna focus ik op mezelf.’ Vroeger was Lizzy faalangstig, ­vertelt ze. ‘Soms ben ik nog steeds bang te choken op het veld, vandaar al die ­voorbereiding. Ik leg mijn spullen klaar, kleed me om, maak twee keer een diepe sprong en dan ben ik klaar om te knallen.’ Want als je het veld oploopt moet je er staan: ‘Anders vreten ze je op.’ Lizzy fluit bij mannen en bij vrouwen.
Bij vrouwen fluiten is lastiger dan mannen, stelt ze. ‘Mannen vergeten en vergeven en gaan door; vrouwen maken graag van een mug een olifant, wijzen je op fouten van tien wedstrijden geleden en proberen doorlopend de poten onder je stoel te zagen.’ Ze lacht. ‘Joh, ik was precies zo!’Het geheim van succes volgens de jonge scheidsrechter? ‘Ga ervoor, niets komt ­vanzelf. Werk hard voor je doel, maak er tijd voor en durf egocentrisch te zijn. En durf keuzes te maken.’

Leiderschap tonen
Hoewel Lizzy in Zoetermeer opgroeide, stond vast dat ze in Rotterdam zou gaan studeren. ‘Nu wordt het steeds leuker, niet alleen de stad, maar ook de campus. Rotterdam is heerlijk internationaal, met recht een wereld­stad!’ En een voetbalstad, vult ze snel aan. Clubvast is Lizzy niet meer, maar ze fluit het allerliefst hier. ‘De Kuip is een schitterend stadion, dat ademt een geweldige sfeer. Ik geniet zelfs van het uitgejoeld worden als ik een impopulaire maatregel neem. Mijn vriend vindt dat moeilijk, maar mij geeft het juist energie. Kom maar op!’ Dromen? ‘Ik zou graag eens een WK of de Olympische Spelen fluiten en er mijn baan van maken. De komende vijf jaar wijkt alles. Mocht het niet lukken, dan heb ik er alles aan gedaan. Nu combineer ik het nog met mijn baan als lerares economie en wiskunde bij het ONC Parkdreef in Zoetermeer.’ Haar studie Bedrijfskunde komt nog altijd van pas. ‘We leerden veel over management en verschillende soorten ­leiderschap. Een wedstrijd is ­eigenlijk niet anders. Je moet met mensen omgaan, communiceren, een wedstrijd managen. Elke week draai ik weer een nieuw project.’ 


TEKST: Karin Koolen
FOTO: Jennifer Remme
 

Lizzy van der Helm